Επιστολή Γιώργου Χρονόπουλου στον Υφυπουργό Αθλητισμού

Αποστολή επιστολής στον Υφυπουργό Αθλητισμού, κ. Αυγενάκη Λευτέρη, από τον Καθηγητή Φυσικής Αγωγής, Προπονητή Πετοσφαίρισης, καθώς και τ. Ειδικό Συνεργάτη του Δήμου Τρίπολης σε θέματα Πολιτισμού & Αθλητισμού, Γεώργιο Χρονόπουλο:

Κύριε υφυπουργέ,
Ονομάζομαι Χρονόπουλος Γιώργος και είμαι προπονητής στον ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΠΕΤΟΣΦΑΡΙΣΗΣ (Α.Σ.ΠΕΤ. ΤΡΙΠΟΛΗΣ), αλλά και εμπνευστής της ίδρυσης του συλλόγου που αγωνίζεται στη Β΄εθνική κατηγορία γυναικών . Ο σύλλογος μας έχει τμήματα υποδομών όλων των ηλικιακών κατηγοριών, μίνι, παγκορασίδες, κορασίδες και νεανίδες, με τις παγκορασίδες και τις κορασίδες μας να συμμετέχουν στα αντίστοιχα πρωταθλήματα. Σας είχα αποστείλει email πριν από περίπου εννιά μήνες, καθώς είχα δημοσιεύσει και μου το άρθρο με τίτλο «Δεν υπάρχει τίποτα πιο γνωστό από την ίση μεταχείριση των ανίσων….Έξω τα σωματεία από τις αθλητικές εγκαταστάσεις», όπου επικροτούσα τον νέο αθλητικό νόμο για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό.Συγκεκριμένα, τόνιζα ότι μπαίνει μια τάξη στα αθλητικά σωματεία ώστε να έχουν μια νομιμοποίηση και να σταματήσουν τα μαϊμού σωματεία, τα αδρανοποιημένα σωματεία, με τους παράγοντες που ψήφιζαν και ψηφίζονταν στις ομοσπονδίες χωρίς την ουσία να έχουν ομάδα. Έλεγα πόσο σωστό είναι η εγγραφή των συλλόγων στο μητρώο ερασιτεχνικών σωματείων, αφού για να γραφτεί ένας σύλλογος χρειάζεται να έχει μια σειρά από έγγραφα και πιστοποιητικά. Αν δεν υπάρχει, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί δημοτικές αθλητικές εταιρείες και δεν μπορεί να συμμετέχει σε πρωταθλήματα.


Για την εγγραφή ο σύλλογος δεν έχει αθλητική αναγνώριση από την ΓΓΑ, δεν έχει καταστατικό και δεν καταγράφει τον απολογισμό και τον προϋπολογισμό του στην περιφέρεια για να εγκριθεί. Απαιτείται το έντυπο Ν της ΔΟΥ που αποδεικνύει ότι έχει κάνει φορολογική δήλωση. Απαιτείται βεβαίωση θεώρησης από την Περιφέρεια όλων των βιβλίων του συλλόγου ( εσόδων ,εξόδων, αλληλογραφίας πρακτικών Δ.Σ , πρακτικών Γ.Σ , περιουσιακών στοιχείων κ.α). Απαιτεί πιστοποιημένους προπονητές με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος από την ΓΓΑ με συμφωνητικό αναρτημένο στο taxis, με ελάχιστη κατανομή μισθού στον προπονητή τα 250 ευρώ το μήνα και την ελάχιστη διάρκεια απασχόλησης τους έξι μήνες.


Υπάρχουν όμως και κάποια πράγματα παράλογα στο νέο νόμο που ψηφίσατε. Ζητάτε από όλα τα σωματεία – συλλόγους να κάνουν υποχρεωτική τροποποίηση του καταστατικού τους μέχρι τις 30/6/2022 για να προσθέσετε κάποιες διατάξεις που θέλετε. Οι δικηγόροι ζητούν από 600 μέχρι 800 ευρώ. Νομίζετε ότι τα σωματεία τα έχουν; Τους περισσεύουν; Θα μπορούσα να με έναν νόμο, να θεσμοθετήσετε αυτές τις τροποποιήσεις. Αλλά και κάποιες από αυτές τις τροποποιήσεις που απαιτούνται, είναι παράλογες.


Πλέον τα μέλη του συλλόγου δεν μπορούν να είναι αθλητές.Ποιοι πιστεύουν ότι στις επαρχιακές πόλεις και οι κωμοπόλεις έχουν το μεράκι να φτιάξουν έναν υγιή και νόμιμο σύλλογο; Θα τον φτιάξουν κάποιοι άνθρωποι που ασχολούνται με το άθλημα, οι οποίοι μπορούν να είναι ακόμα ενεργοί αθλητές. Για ποιο λόγο κάποιοι που φτιάχνουν μια ομάδα για να δώσει διέξοδο στη νεολαία αλλά και πρόοδο στο άθλημα απαγορεύεται να παίζουν; Με ποια λογική τους στερείται αυτό το δικαίωμα; Γιατί υποχρεώνονται, επειδή θέλουν και μπορούν να συνεχίσουν να αγωνίζονται, να τοποθετούνται στα συμβούλια άσχετους που δεν νοιάζονται για το άθλημα, αποτελώντας βαρίδια; Αυτοί οι άνθρωποι που συστήνουν και συντηρούν έναν σύλλογο, έχουν το μεράκι, την αγάπη και είναι αυτοί που βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη.Επίσης ο προπονητής δεν μπορεί να αγωνίζεται ως αθλητής στην ομάδα του. Πως προκύπτει αυτό κύριε υπουργέ; Αν υπάρχει στην ομάδα αθλητή ο οποίος έχει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος προπονητή, γιατί αυτός δεν έχει δικαίωμα να δηλωθεί σε κάποια παιχνίδια ως προπονητής και σε κάποια άλλα ως αθλητής; Με ποιο δικαίωμα στερείτε από κάποιον να αγωνίζεται όσο αυτός πιστεύει ότι μπορεί να είναι χρήσιμος ή με ποιο δικαίωμα του στερείτε να είναι και προπονητής από τη στιγμή που έχει όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά; Γιατί πρέπει να διαλέξει την ιδιότητά του για όλη την χρονιά; Από τη στιγμή μάλιστα που οι σύλλογοι με τον νόμο σας δεν έχουν τη δυνατότητα να βρουν σε πολλές περιοχές πιστοποιημένους προπονητές με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Και πάμε στο τελευταίο.Ορίστηκε το όριο των 19 ετών για τους αθλητές, ώστε να μην μπορούν να επανεγγραφούν ελεύθεροι σε όποιον σύλλογο επιθυμούν, έχοντας την υποχρέωση ο νέος σύλλογος να καταβάλλει στο προηγούμενο σωματείο, ένα καθορισμένο ποσό ως αποζημίωση κατάρτισης . Καταλαβαίνω το σκεπτικό σας . Προσπαθείτε με αυτό να τελειώσουν οι παράγοντες που κάποτε κολλούσαν το δελτίο του αθλητή στον τοίχο , δεν του έδιναν και του έκοβαν το άθλημα. Επίσης, σωστά προβλέψατε μια χρηματική αποζημίωση για το σωματείο που ανέθρεψε τον αθλητή.


Όμως αυτό που ίσχυε ως τώρα επέτρεπε στο φοιτητή/αθλητή να επανεγγραφεί στην ομάδα του τόπου σπουδών του ή της αναγκαστικής μετακόμισής του, κάτι που έλυνε το πρόβλημα σε κάποιον που ήθελε να συνεχίσει να παίζει αλλά λόγω των αναγκών, δεν μπορούσε να συνεχίσει στην ομάδα που αναδείχθηκε. Υπήρχε βέβαια η προϋπόθεση της επιστροφής του μετά τη λήξη των σπουδών. Τώρα με αυτό που κάνετε κύριε υπουργέ προκύπτουν πολλά περισσότερα προβλήματα από όσα πήγατε να αποφύγετε.


Οφείλουμε όλοι να παραδεχθούμε ότι ένα από τα κύρια προβλήματα του Ελληνικού αθλητισμού είναι η προσωρινή ή οριστική παύση της αθλητικής δραστηριότητας λόγω σπουδών. Αφού λοιπόν με το εκπαιδευτικό σύστημα που είναι δύσκολο αυτό να αλλάξει για τους μαθητές της τελευταίας τάξης του λυκείου, οφείλουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να συνεχίσουν τον αθλητισμό παράλληλα με τις σπουδές τους. Πως όμως θα βρει ομάδα να αγωνιστεί ή να προπονηθεί ένα παιδί παράλληλα με τις σπουδές του αν οι ομάδες οφείλουν να καταβάλλουν αποζημίωση κατάρτισης για να εγγράψουν έναν φοιτητή που θέλει να αθληθεί ; Έναν αθλητή που το πιθανότερο είναι ότι δεν αγωνίστηκε την τελευταία χρονιά λόγω πανελληνίων ή που την πρώτη χρονιά ως σπουδαστής του φάνταζε δύσκολο να αθληθεί παράλληλα με τις σπουδές του;Πόσοι θα πληρώσουν αυτά τα χρήματα ; Ποιοι σύλλογοι του τοπικού και της Β΄εθνικής θα πληρώσουν 250 και 300 ευρώ αντίστοιχα; Δεν μιλάω για ομάδες super league με 800 ευρώ ή pre league με 600. Άρα ο φοιτητής – αθλητής δεν θα παίξει. Άρα από αυτό το παιδί στερείτε το δικαίωμα να ασχοληθεί με το άθλημα του. Του στερείτε το δικαίωμα να προσπαθήσει, να προπονηθεί, να βελτιωθεί και να βρει τη θέση του στην ομάδα . Του στερείτε το όνειρο και την ελπίδα. Του στερείτε το δικαίωμα να βρείτε μια διέξοδο στον αθλητισμό . Να μπει σε έναν νέο κόσμο, ένα καταφύγιο μακριά από κακοτοπιές, να περάσει όμορφα σε μια ξένη γι'αυτό πόλη. Πόσα παιδιά θα σταματήσουν;Μιλάμε για χιλιάδες παιδιά που περνάνε σε πανεπιστήμια άλλων πόλεων και πρέπει οι ομάδες αυτών των πόλεων να πληρώνουν κάθε χρόνο αυτά τα ποσά μέχρι το 24ο έτος της ηλικίας τους. Αλλά Δεν μιλάω για ομάδες super league με 800 ευρώ ή pre league με 600. Άρα ο φοιτητής – αθλητής δεν θα παίξει. Άρα από αυτό το παιδί στερείτε το δικαίωμα να ασχοληθεί με το άθλημα του. Του στερείτε το δικαίωμα να προσπαθήσει, να προπονηθεί, να βελτιωθεί και να βρει τη θέση του στην ομάδα . Του στερείτε το όνειρο και την ελπίδα. Του στερείτε το δικαίωμα να βρείτε μια διέξοδο στον αθλητισμό . Να μπει σε έναν νέο κόσμο, ένα καταφύγιο μακριά από κακοτοπιές, να περάσει όμορφα σε μια ξένη γι'αυτό πόλη. Πόσα παιδιά θα σταματήσουν;Μιλάμε για χιλιάδες παιδιά που περνάνε σε πανεπιστήμια άλλων πόλεων και πρέπει οι ομάδες αυτών των πόλεων να πληρώνουν κάθε χρόνο αυτά τα ποσά μέχρι το 24ο έτος της ηλικίας τους. Αλλά Δεν μιλάω για ομάδες super league με 800 ευρώ ή pre league με 600. Άρα ο φοιτητής – αθλητής δεν θα παίξει. Άρα από αυτό το παιδί στερείτε το δικαίωμα να ασχοληθεί με το άθλημα του. Του στερείτε το δικαίωμα να προσπαθήσει, να προπονηθεί, να βελτιωθεί και να βρει τη θέση του στην ομάδα . Του στερείτε το όνειρο και την ελπίδα. Του στερείτε το δικαίωμα να βρείτε μια διέξοδο στον αθλητισμό . Να μπει σε έναν νέο κόσμο, ένα καταφύγιο μακριά από κακοτοπιές, να περάσει όμορφα σε μια ξένη γι'αυτό πόλη. Πόσα παιδιά θα σταματήσουν;Μιλάμε για χιλιάδες παιδιά που περνάνε σε πανεπιστήμια άλλων πόλεων και πρέπει οι ομάδες αυτών των πόλεων να πληρώνουν κάθε χρόνο αυτά τα ποσά μέχρι το 24ο έτος της ηλικίας τους. Αλλά Άρα από αυτό το παιδί στερείτε το δικαίωμα να ασχοληθεί με το άθλημα του. Του στερείτε το δικαίωμα να προσπαθήσει, να προπονηθεί, να βελτιωθεί και να βρει τη θέση του στην ομάδα . Του στερείτε το όνειρο και την ελπίδα. Του στερείτε το δικαίωμα να βρείτε μια διέξοδο στον αθλητισμό . Να μπει σε έναν νέο κόσμο, ένα καταφύγιο μακριά από κακοτοπιές, να περάσει όμορφα σε μια ξένη γι'αυτό πόλη. Πόσα παιδιά θα σταματήσουν; Μιλάμε για χιλιάδες παιδιά που περνάνε σε πανεπιστήμια άλλων πόλεων και πρέπει οι ομάδες αυτών των πόλεων να πληρώνουν κάθε χρόνο αυτά τα ποσά μέχρι το 24ο έτος της ηλικίας τους. Αλλά Άρα από αυτό το παιδί στερείτε το δικαίωμα να ασχοληθεί με το άθλημα του. Του στερείτε το δικαίωμα να προσπαθήσει, να προπονηθεί, να βελτιωθεί και να βρει τη θέση του στην ομάδα . Του στερείτε το όνειρο και την ελπίδα. Του στερείτε το δικαίωμα να βρείτε μια διέξοδο στον αθλητισμό . Να μπει σε έναν νέο κόσμο, ένα καταφύγιο μακριά από κακοτοπιές, να περάσει όμορφα σε μια ξένη γι'αυτό πόλη. Πόσα παιδιά θα σταματήσουν; Μιλάμε για χιλιάδες παιδιά που περνάνε σε πανεπιστήμια άλλων πόλεων και πρέπει οι ομάδες αυτών των πόλεων να πληρώνουν κάθε χρόνο αυτά τα ποσά μέχρι το 24ο έτος της ηλικίας τους. Αλλά ένα καταφύγιο μακριά από κακοτοπιές, να περνάει όμορφα σε μια ξένη γι'αυτό πόλη. Πόσα παιδιά θα σταματήσουν; Μιλάμε για χιλιάδες παιδιά που περνάνε σε πανεπιστήμια άλλων πόλεων και πρέπει οι ομάδες αυτών των πόλεων να πληρώνουν κάθε χρόνο αυτά τα ποσά μέχρι το 24ο έτος της ηλικίας τους. Αλλά ένα καταφύγιο μακριά από κακοτοπιές, να περνάει όμορφα σε μια ξένη γι'αυτό πόλη. Πόσα παιδιά θα σταματήσουν; Μιλάμε για χιλιάδες παιδιά που περνάνε σε πανεπιστήμια άλλων πόλεων και πρέπει οι ομάδες αυτών των πόλεων να πληρώνουν κάθε χρόνο αυτά τα ποσά μέχρι το 24ο έτος της ηλικίας τους.

Αλλά και στην Αττική που το 50% των συλλόγων της Ελλάδας βρίσκεται εκεί υπάρχει πρόβλημα . Όλοι αυτοί οι σύλλογοι έχουν εκατοντάδες έως χιλιάδες παιδιά στις αναπτυξιακές ηλικίες εξαιτίας του μεγάλου πληθυσμού που διαμένει εκεί, αφού ο μισός πληθυσμός της Ελλάδος κατοικεί στην Αττική. Κάποιο παιδί που διαμένει στην Αττική και έχει περάσει σε σχολή στην Αθήνα πιθανόν θα πρέπει να φύγει γιατί τα δεκάδες παιδιά του συλλόγου που έπαιζαν στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν από την πρώτη ομάδα. Δηλαδή, τα 19χρονα παιδιά π.χ. του Ολυμπιακού του Παναθηναϊκού , της ΑΕΚ κ.λ.π. θα πάνε προφανώς κάποια σε μικρότερες κατηγορίες για να παίξουν . Κάποια είναι για τα τοπικά πρωταθλήματα ή την Β΄Εθνική. Θα πληρώσουν π.χ όλες οι ομάδες της Ά,΄Β, Γ΄ τοπικής της Αθήνας την αποζημίωση κατάρτισης για να χρησιμοποιήσουν όλα αυτά τα παιδιά; Στη συντριπτική πλειοψηφία σίγουρα όχι. Μήπως με όλο αυτό που ψηφίσατε κύριε υφυπουργέ ευνοούνται τα μεγάλα σωματεία των μεγάλων αστικών κέντρων που έχουν εκατοντάδες παιδιά στις ακαδημίες τους όποτε όταν ενηλικιωθούν και τα περισσότερα ουν, αυτά τα μεγάλα αυτά κλαμπ να εισπράττουν χρήματα;

Τελικά το βάρος της αποζημίωσης θα πέσει στους γονείς. Αυτοί θα πληρώσουν τελικά την αρχική ομάδα για να επανεγγραφεί το παιδί τους, στην ομάδα της πόλης που φοιτά. Από τη στιγμή που αυτό θέλει το παιδί ο γονιός δεν θα μπορέσει να αρνηθεί ακόμα και αν το κόστος είναι δυσβάστακτο για αυτόν. Βέβαια θα υπάρξουν και κάποιοι που δεν θα μπορέσουν να πληρώσουν. Θα μπορούσε να ισχύει ότι όποιοι αθλητές φοιτούν αποδεδειγμένα σε μια άλλη περιοχή δεν μπορούν να αγωνιστούν στην ομάδα αυτής της περιοχής χωρίς την αποζημίωση και όταν τελειώσουν οι σπουδές να επιστρέφουν στην αρχική τους ομάδα. Ας ίσχυε και η υποσχετική για κάποιες περιπτώσεις όπως η μετακίνηση λόγω εργασίας ή γάμου σε ομάδα της πόλης που θα διαμένει. Αντιθέτως όποια ομάδα θέλει κάποιον αθλητή ή ο αθλητής θέλει να αγωνιστεί σε άλλη ομάδα, αλλά δεν είναι η ομάδα της πόλης που φοιτά ή της πόλης που διαμένει λόγω γάμου ή τότε η εργασία να πληρωθεί η αποζημίωση .Έτσι, κανένας δεν μπορεί να απαγορεύσει κάποιον 19χρονο αθλητή να μεταγραφει. Όλοι είναι ελεύθεροι. Αναζητούμε τρόπο να στρέψουμε τα παιδιά στον αθλητισμό, πράγμα δύσκολο όπως έχει γίνει σήμερα με το φόρτο των φροντιστηρίων και εμείς διώχνουμε και αυτά που θέλουν να ασχοληθούν σε ερασιτεχνικό επίπεδο.


Ο Αθλητισμός δεν είναι μόνο ο πρωταθλητισμός. Όλοι οι σύλλογοι δεν κάνουν πρωταθλητισμό αλλά προάγουν τον αθλητισμό . Όλες οι ομάδες δεν αποτελούνται από κορυφαίες παίχτες. Δεν ασχολούνται με τους καλύτερους αθλητές, αλλά προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και στους λιγότερους καλούς και στους μέτριους δίνοντάς τους την προοπτική να γίνουν καλύτεροι. Όλη η νεολαία έχει το δικαίωμα να αθληθεί και μέσα σε ένα πλαίσιο συναγωνισμού να διεκδικήσει ο καθένας και η καθεμία τον ρόλο και τη συμμετοχή που θα έχει στην ομάδα.


Θεωρώ ότι με αυτά αργοπεθαίνει ο ερασιτεχνικός αθλητισμός και ειδικά της περιφέρειας . Οι σύλλογοι στην περιφέρεια αιμορραγούν οικονομικά. Εξοπλισμοί έξοδα διαιτητών , μετακινήσεις, μισθώσεις σταδίων και κλειστών γυμναστηρίων, τροποποιήσεις καταστατικών . Οι σύλλογοι στέκονται από την αγάπη την τρέλα και το μεράκι κάποιων ανθρώπων. Κάποιων παλιών αθλητών και προπονητών. Από συζητήσεις που κάνω μαζί τους είναι απογοητευμένοι και έτοιμοι να τα παρατήσουν και δυστυχώς δεν υπάρχουν άλλοι να τους αντικαταστήσουν. Δεν υπάρχει η τρέλα που είχε η δικιά μου γενιά και η παλιότερη. Φανταστείτε πόλεις, πρωτεύουσες νομών, κωμοπόλεις, να μην έχουν ομάδες βόλεϊ , μπάσκετ, ποδοσφαίρου. Που θα βρουν διέξοδο τα παιδιά; Πως θα αποκτήσουν τον αθλητισμό; Τα σωματικά, της υγείας αλλά και τα πνευματικά; Πως θα προοδεύσει ο αθλητισμός στην Ελλάδα αν δεν υπάρχει ο ερασιτεχνικός αθλητισμός και τα πράγματα που απορρέουν από αυτόν; Πως θα επιβιώσουν τα σωματεία της περιφέρειας που είναι οι αιμοδότες του ελληνικού αθλητισμού; Βλέπετε π.χ. στην εθνική ομάδα στο βόλεϊ αλλά και σε συλλογικό επίπεδο να παίζουν αθλητές 37- 42-45 χρόνων . Στην ανδρική ομάδα του Ολυμπιακού φέτος, οι δυο πασαδόροι ήταν 42 ο καθένας. Δεν έρχονται παιδιά από πίσω να στελεχώσουν συλλόγους και
εθνική ομάδα.


Κύριε υφυπουργέ ο ερασιτεχνικός αθλητισμός αφανίζεται και η τρέλα κάποιων ανθρώπων που τον συντηρεί εδώ και χρόνια τελειώνει. Μην προωθείται αθλητισμός για λίγους αλλά έναν αθλητισμό για τους πολλούς τηρώντας βέβαια κάποια σωστά κριτήρια προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν είναι μόνο κέρδος η αγωνιστική πρόοδος των αθλητών και του κάθε αθλήματος αλλά κυρίως η πρόοδος αυτών των νέων ως άνθρωποι . Μόνο ο αθλητισμός μπορεί να προάγει και να χτίσει ισχυρούς χαρακτήρες και προσωπικότητες ώστε να ανταποκριθούν αυτά τα παιδιά στις οδηγίες της κοινωνίας μας.


Με εκτίμηση,
Χρονόπουλος Γιώργος
Καθηγητής φυσικής
Αγωγής Προπονητής Πετοσφαίρισης
τ. Ειδικός Συνεργάτης Δήμου Τρίπολης σε θέματα Πολιτισμού & Αθλητισμού

logofootermedia